Mens en natuur: klimaattop in Warschau

Ik heb zonet nog verschillende artikels gelezen over de klimaattop in Warschau, vorig jaar. Er werden geen harde maatregelen getroffen, of normen vastgelegd. Het is slechts de bedoeling dat alle deelnemende landen hun doelstellingen moeten bekendmaken om hun CO²-uitstoot te verminderen, dit voor de conferentie in 2015 (in Parijs). In deze klimaattop in Warschau werd enkel de basis gelegd voor het klimaatakkoord dat ze in 2015 in Parijs willen bekomen. Er stonden 3 punten op de agenda (waarvan er bij geen enkele een definitief besluit of standpunt gemaakt werd):

- de aanpak van uitstoot van schadelijke stoffen

- de financiële aanpak van de klimaatsverandering

- een instelling/systeem creëren voor die kwetsbare landen voorziet in financiële steun

Ik begrijp niet dat ze het zo laten aanslepen. Konden ze daar al geen normen bepaald hebben? Ze hadden enkele dagen de tijd om te discussiëren, dan is het toch ook mogelijk om er al normen aan te verbinden. Wachten tot 2015, dat is voor mij een verlies van 2 jaar. Want we zouden nu al kunnen ingrijpen. Niet enkel ieder van ons als persoon, maar ook de overheid (de Vlaamse overheid, de Belgische overheid, de Europese overheid en zelfs de "wereldeoverheid" als die zou bestaan). Op elk niveau moet er ook nagedacht worden over het milieu, maar blijkbaar zijn politici daar niet mee bezig. Ik vraag me af; hebben zij geen kinderen die ze een gezond leven gunnen? Of zijn ze niet overtuigd dat het slecht gesteld is met de wereld? Ik zou alleszins het risico niet durven nemen. Ook al is het beter gesteld met de natuur dan wordt bewezen, dan nog zou ik de dingen doen om het milieu te beschermen. Het is een kleine moeite, een kleine aanpassing in je levenswijze. Maar het kan een groot verschil zijn voor de volgende generaties. En ik ben er ook van overtuigd dat het een groot verschil kan maken en dat het nodig is. Zijn politici dan echt zo egoïstisch dat ze niet zien dat er ingegrepen moet worden (nu meteen)? Eens zien of er in september in New York al iets veranderd is bij de overheden. Ik hoop het echt van hart; dat ze meer ouder en mens worden i.p.v. nalatige geldwolven.

Mens en zingeving: bedenking

Net nog eens beginnen nadenken over geloof. En misschien is het doordat de verkiezingen dichterbij aan het komen zijn, maar ik begon geloof te vergelijken met politiek. Eigenlijk is het nog zo geen slechte vergelijking. Want ik vind dat de verschillende godsdiensten, religies en levensbeschouwingen constant hun best doen om mensen te overtuigen om zich 'bij hen aan te sluiten'. En ze smijten, zoals politieke partijen vaak, met modder naar elkaar, ze halen elkaar door het slijk. Vaak gaat de politieke keuze van mensen over op hun kinderen, een soort traditie. Zien we dit ook niet bij godsdiensten, zonder dat de meesten weten waarvoor hun godsdienst staat (en waar de andere levensbeschouwingen voor staan)? Misschien zouden we de leeftijd van geloven ook kunnen optrekken tot 18, net zoals bij het stemmen. Maar hen ondertussen alle info geven die ze willen en moeten hebben om een juiste keuze (voor zichzelf) te kunnen maken. Zoals iedereen vrij is om zijn politieke partij te kiezen, zou ook iedereen vrij moeten zijn om zijn geloof te moeten kiezen. Niet op basis van wat anderen verplichten, maar door alles naast elkaar te leggen en daaruit de godsdienst/politieke partij te kiezen die het best bij hen past. Of zoals bij politiek niet mogelijk is: een overtuiging te kiezen bestaand uit verschillende puntjes, uit verschillende godsdiensten/religies/levensbeschouwingen. Want alle godsdiensten/religies/levensbeschouwingen hebben wel iets dat interessant is. Dit zou trouwens bij politiek ook moeten kunnen: kiezen op de punten die voor mij van belang zijn i.p.v. voor een hele partij (dus ook met punten waar je niet achterstaat) of een persoon van een partij (die je gewoon sympathiek vind zonder te weten waarvoor de partij staat) te moeten kiezen. Zo weet de regering ook welke punten er het belangrijkst zijn voor de hele bevolking en weet het ook meteen waar het moet aan werken. 

Daarom dat ik het eigenlijk fout vind om kinderen te laten dopen bij de geboorte, omdat ze dan niet zelf kunnen kiezen waarin ze geloven, de ouders bepalen dit voor hen (en vaak niet uit geloofsovertuiging). Misschien moeten we eens kijken om hen gewoon de waarden die belangrijk zijn (in de verschillende overtuigingen) in menselijke relaties bij te brengen, ze alle info aanbieden en alles vergelijken, zodat zij uiteindelijk kiezen wat ze willen geloven. En misschien moeten we niet wachten tot 18, maar kunnen ze die keuze  maken op hun 12e.

Ik weet het, dit sluit dicht aan bij de overtuiging van 'vrijzinnig humanisme', behalve dat daar geen sprake is van geloofsovertuigingen. 

Mens en natuur: extra 5 artikel "Vlaams klimaatbeleid blijft ondermaats"

Het artikel beschrijft wat wij (als mens en als maatschappij) kunnen doen om duurzamer te leven. 

Nu zien regeringen en tegenstanders van hernieuwbare energie (en eigenlijk ook de meeste mensen, waaronder mezelf) vooral de kostprijs van deze investeringen i.p.v. wat ze ons op lange termijn opleveren. Want het is nu dat we dat geld op tafel moeten leggen, voor iets waar we pas binnen enkele (tientallen) jaren het effect van kunnen zien. En dat geld kan ik voorlopig nog aan andere zaken besteden (mijn huis, mijn kinderen, vakantie,...). 

Terwijl we uiteindelijk meer voordeel halen als we nu collectief in duurzaam leven en natuur investeren.

En hoewel regeringen en grote, vervuilende bedrijven misschien wel het grootste verschil kunnen maken, is het aan ieder van ons om ook het (kleine) verschil te maken. Wij moeten (elk voor onszelf, voor anderen en voor alle generaties na ons) ons gedrag natuurvriendelijker en duurzamer maken. Door onze mobiliteit in vraag te stellen (ik zou vaker met de fiets moeten en kunnen gaan), door onze eetgewoonten in vraag te stellen (ik zou makkelijk 1 maal per week vegetarisch kunnen eten --> waarom doe ik het dan niet?), door na te denken over onze vakanties (zijn vliegtuigvakanties echt zoveel leuker dan kortbij vakanties, zeker met kinderen? --> mijn kind speelt overal even graag, zolang er maar zaken aanwezig zijn waarmee hij kan/mag spelen en zolang wij er zijn om samen met hem te spelen), door ons energieverbruik onder de loep te nemen (ik kies ervoor om minder kledij in de droogkast te steken en meer aan rekken te hangen, ongeacht het feit dat mijn huis dan volstaat met droogrekken).

Het lijken kleine zaken wanneer je ze allemaal apart ziet, maar tel alles samen en dan zie je dat ieder van ons wel degelijk het verschil kan maken.

Bron: Dutry, C. (2014). Vlaams klimaatbeleid blijft ondermaats. De Bond, 7(94). 16-17.

Mens en medemens: extra 2 artikel "Een paar mondige kinderen volstaan..."

Dit artikel gaat over pesten en wat we ertegen kunnen doen (als ouders, als leerkrachten, als maatschappij,...). Het is een zeer interessant artikel, want het haalt alle punten aan die we nog kunnen verbeteren. Want pesten is niet enkel de schuld van de pester, de gepeste of de zwijgende groep errond. Het is ook een zaak van opvoeden, van vaardigheden aanleren, van zelf het goede voorbeeld te geven.

Daarom dat IEDEREEN kan helpen om te strijden tegen pesten, ook wie zelf geen ouder of leerkracht is. Want is het niet zo dat wij soms onverdraagzaam zijn tegenover anderen, vb. een kinderopvang voor de rechter slepen, omdat de kinderen te veel lawaai maken wanneer ze spelen. Of dat we zelf mensen beoordelen op hoe ze eruit zien (huidskleur, kleren,...). Ik kan enkel zeggen dat ik dit ook doe, vaak onbewust. Maar wanneer ik zulke zaken luidop zeg (in het bijzijn van kinderen) dan heeft dit ook een invloed op het (latere) gedrag van deze kinderen. Het is dus goed om mezelf een spiegel voor te houden en kijken hoe ik mijn eigen bedrag kan veranderen (in de positieve, verdraagzame richting).

Ook als ouder moet ik een evenwicht vinden tussen 'mijn kind blootstellen aan de harde wereld' en 'het mondig genoeg maken om zijn mening (op respectvolle manier) te kunnen uiten'. Want uiteindelijk wil ik dat mijn kind niet in 1 van de 3 bovenvermelde groepen terecht komt (pesters, gepesten of de zwijgende groep errond). Ik zou liever hebben dat hij in een vierde groep terechtkomt: de mondige groep errond die durft op te staan tegen de pester (waardoor de pester zijn 'macht' verliest en dus niet meer pest). Maar het liefst van alles zou ik willen dat er geen groepen meer zijn, maar dat is waarschijnlijk een doel van me die nooit bereikt zal worden. Maar het lijkt me wel mooi om hiernaar te streven.

Ik probeer nu al om met mijn zoon (bijna 2 jaar) te praten over gevoelens, vb. wanneer hij iets doet wat ik niet leuk vind. Als het te erg is, plaats ik hem even in de hoek en dan zeg ik hem wat ik niet leuk vond en waarom ik dat niet leuk vond. Ik weet dat hij het meestal nog niet snapt, maar zo leert hij uiteindelijk (hopelijk) wel. Het lijkt me ook goed om af en toe een boek over pesten te voor te lezen (misschien als ze wat ouder zijn).

In de klas kan je het als leerkracht ook aankaarten, misschien beter vooraleer problemen zich voordoen. Gewoon een gesprek aangaan rond pesten (zonder iemand te beoordelen), vooral (alle) kinderen zelf aan het woord laten (hoe ze over pesten denken, of ze zelf al betrokken zijn geweest bij pesten, wat ze goed/niet goed vinden aan pesten, in welke groep ze zichzelf plaatsen, hoe ze zouden reageren als ze in een andere groep zouden zitten,...). Het kan als weekthema, maar misschien is het beter om het af en toe doorheen het hele jaar aan te kaarten. Of een combinatie van de twee: in het begin van het schooljaar een week over het thema 'pesten' en dan nog af en toe terug komen op het thema doorheen het jaar.

Maar het is duidelijk dat al deze zaken apart niet zo'n groot effect zullen hebben dan wanneer al deze zaken samen, door iedereen worden toegepast.

Wat betekent dat dit artikel ook bij 'mens en maatschappij' thuishoort.


Bron: Vanlierde, K. (2014). Een paar mondige kinderen volstaan... De Bond, 6(94). 14-15

Mens en natuur: extra 4 artikel "Alles begint met een vruchtbare bodem"

Uit dit artikel onthou ik vooral het feit dat we goed kunnen doen voor de natuur door onze landbouwgrond niet om te ploegen vooraleer we er planten op willen zaaien. Het is niet voor mij persoonlijk van toepassing (gezien ik geen landbouwer ben), maar het stemt wel tot nadenken. Het zijn niet enkel de energiekosten die verminderen, ook de CO2-uitstoot vermindert met de helft.  En bovendien kan de bodem daardoor ook meer koolstof opslaan (die nu in onze lucht terechtkomt en daar schade toebrengt aan de ozonlaag). Als er dan nog eens bomen aangeplant zouden worden op de landbouwgronden, dan zouden die bomen ook koolstof opslaan. Misschien moet de overheid hiervan (nog) eens op de hoogte gebracht worden, zodat ze hier ook naar streven en landbouwers kunnen overtuigen om op deze manier te werk gaan. Ik weet niet of ik hier zelf aan kan meewerken, misschien door zelf bioboer te worden (op kleine schaal) of zelf een boom in mijn tuin te planten.

Bron: Dutry, C. (2013). Alles begint met een vruchtbare bodem. De Bond, 23(93), 11.

Mens en natuur: extra 3 krantenartikel "Gletsjer bedreigd in Italiaanse Alpen"

Met wat ik net geleerd had over de natuur, de milieuvervuiling en duurzaam leven, vond ik dit artikel wel toepasselijk. Ik zou het anders heel raar gevonden hebben dat ze een gletsjer met doeken inpakken, maar nu begrijp ik dit en weet ik ook waarvoor dit dient. Het heeft iets te maken met het feit dat ijs uit zichzelf de zon weerkaatst. Maar nu dit ijs smelt, komen er donkere vlakken zichtbaar en die absorberen het zonlicht i.p.v. terug te kaatsen, waardoor die vlakken nog meer opwarmen (vicieuze cirkel). Nu, door de gletsjer in te pakken met witte doeken, proberen ze het zonlicht alsnog te weerkaatsten, waardoor de gletsjer niet opwarmt en zo kan hopelijk weer ijs gevormd worden in de winter. En als de ijslaag van de gletsjer zich weer hersteld heeft, dan kan het ijs zelf weer een natuurlijke filter vormen voor het zonlicht en die weerkaatsen en zo blijft het ijs terug liggen (vicieuze cirkel). Het komt er dus gewoon op neer om de 'opwarmende vicieuze cirkel' stop te zetten en terug om te draaien in een 'zonlicht-weerkaatstende vicieuze cirkel'. Maar dat houdt ook verandering van mentaliteit in, een gletsjer inpakken in witte doeken alleen zal ons niet helpen om voor de ommekeer te zorgen. We moeten meer doen, iedereen moet meer doen!

VMMA. (2014, mei 7). Nieuwsblad.be. Opgeroepen op 8 mei 2014 via http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20140507_01095532

Mens en zingeving: extra 5 "When you believe" Mariah Carey en Whitney Houston

Het liedje is afkomstig van de fillm "Prince of Egypt", een tekenfilm over Mozes. Het staat dus zeer dicht bij het christelijk geloof. Maar ik vind dat het ruimer gezien kan worden. Dat het ook over geloof in eigen kunnen gaat, meer nog dan over geloof in een god. Het gaat erom dat je altijd moet hopen op mirakels, dat je altijd moet blijven hopen en vechten. En dat de hulp niet altijd komt wanneer je het nodig hebt, maar dat hulp soms onverwachts/ uit onverwachte hoek komt. Ook het besef dat we vaak sterker zijn dan dat we onszelf inschatten, dat we heel veel zaken in het leven aankunnen (waarvan we op voorhand dachten dat we ze niet zouden aankunnen).

Bron: cowgirlstevie. (25 maart 2008). When you believe - Mariah Carey and Whitney Houston. [Videobestand]. Geraadpleegd via https://www.youtube.com/watch?v=3kfpE8xYBmY

Mens en zingeving: extra 4 gedicht "Geluk" van Ted van Lieshout

Dit gedicht zal ik uittypen, omdat het van geluk iets tastbaars maakt, terwijl het dat eigenlijk niet is. De boodschap uit dit gedicht is voor mij: dat je niet te veel moet vasthouden aan je geluk, dat je er niet op zoek naar moet gaan; maar dat je gewoon moet genieten van de gelukkige momenten in je leven. En geluk is iets waar iedereen op zoek naar is, waar mensen zelfs jaloers op kunnen worden als ze beseffen dat zij niet gelukkig zijn, terwijl ze anderen zien die wel gelukkig zijn.

Geluk

Mama, waar heb jij het geluk

gelaten? Ik had het hier

neergelegd en nou is het weg!

Je zult het wel ergens hebben laten

slingeren of het is gestolen of

misschien per ongeluk weggegooid.

Wie zou mijn geluk willen stelen?

Wie niet?

Bron: van Lieshout, T. Mama! Waar heb jij het geluk gelaten (gedichten en prenten). Amsterdam: Leopold.

Het gedicht kan je op pagina 3 van het boek vinden.

Mens en zingeving: extra 3 gedicht "Mooie dag" van Ted van Lieshout

Dit gedicht gaat over de relatie tussen moeder en kind. Ik denk net zo over de relatie met mijn kind, want iedere dag is mijn kind degene die mij het gelukkigst maakt. Iedere morgen mijn zoon wakker maken, hem aankleden, samen ontbijten,... daar wordt ik gelukkig van. En hij moet er niet eens iets speciaals voor doen, gewoon door er te zijn, kan hij mij gelukkig maken.

Bron: van Lieshout, T. Mama! Waar heb jij het geluk gelaten (gedichten en prenten). Amsterdam: Leopold.

Het gedicht "Mooie dag" staat op pagina 1.

Mens en lijden: extra 4 Gedichtje "Jij" van Ina van der Beek

Jij

De datum dat jij jarig bent,

de avond van Oudjaar,

dat zijn van die extra moeilijke

en zo zijn er nog een paar.

Maar toch is dat nog 't ergste niet;

je bereidt je erop voor,

je wapent je, je zet je schrap

en zo kom je er wel door.

Nee, 't moeilijkste is als onverwacht

't verleden binnendringt.

Als iemand iets over je vraagt,

of als muziek van toen, plots klinkt.

Een geur, een woord of een gebaar

waarin ik jou herken,

laten me pijnlijk voelen

hoe kwetsbaar ik nog ben.

Bron: Fiddelaers - Jaspers, R. (2003). Kun je de dood ook groeten? (101 afscheidsgedichten). Kampen: Uitgeverij Kok.

Het betreffende gedicht is op pagina 96 te vinden.

Dit kan toegepast worden op verschillende soorten van lijden; iemand verliezen door de dood, een vriendschap die stuk gaat, afscheid moeten nemen van een huisdier,... Voor mij refereert het op dit moment naar een verloren vriendschap. En het is ook zo: ik probeer sterk te staan op de dagen waarvan ik weet dat ze me aan die vriendschap doen herinneren, of ik probeer de zaken te vermijden die me aan die vriendschap herinneren (zoals bv. bepaalde gemeentes ontwijken). Want dit zijn de dingen die ik min of meer in de hand heb. Het doet inderdaad meer pijn wanneer ik onverwachts aan de verloren vriendschap herinnerd wordt, bv. die persoon tegenkomen op een plaats waar ik dit niet verwachtte.

Mens en lijden: extra 3 "Family potrait" van Pink

Dit is een liedje die mij persoonlijk raakt. Ik ben zelf kind van gescheiden ouders en ik kan me heel goed in

de tekst inleven. Ik ken het gevoel van het kind zeer goed. Ik weet ook maar al te goed welke littekens een scheiding kan nalaten en ik zou willen dat geen enkel kind daar nog mee te maken moet hebben. Maar helaas kan dit niet, het is nu eenmaal zo dat mensen uit elkaar gaan (en dat begrijp ik ook). Ik vind het zelfs beter dat ze uit elkaar gaan, als het echt niet meer lukt. Maar er zijn verschillende manieren om dat te doen en nog al te vaak wordt niet voor de beste oplossing gekozen (vanuit het standpunt van het kind). Want een scheiding zou altijd door de ogen van de kinderen gezien moeten worden. Nu worden kinderen te vaak 'misbruikt' om de andere te raken. 

En ik had ook, zoals Pink het in haar tekst zei, de angst om op dezelfde manier te eindigen als mijn ouders. Daarom dat ik heel lang overtuigd was dat ik niet wou trouwen. Tot op het punt waar ik besefte dat ik mijn eigen leven had, dat ik zelf kon bepalen wat ik wou en dat ik niet dezelfde keuzes hoefde te maken als mijn ouders.

Ook het gevoel dat het mijn schuld was, overkwam me vaak. Daarom dat ik het belangrijk vind voor ouders om tegen hun kinderen te praten, op een open en eerlijke manier, in een omgeving waar alles gezegd en besproken kan worden. Ouders zouden bij een scheiding duidelijk moeten maken aan hun kinderen dat het niet hun schuld is (ook al lijkt het alsof kinderen daar nog niet mee bezig zijn).

Bron: PappasCurry. (18 september 1999). Pink - Family portrait Lyrics. [Videobestand]. Geraadpleegd via https://www.youtube.com/watch?v=hvpQsPKEwbw

Mens en lijden: extra 2 "Dit was je leven/Alles kwijt" van Marco Borsato

"Dit was je leven" van Marco Borsato heeft voor mij een speciale betekenis, gezien ze het gespeeld hebben op de begrafenis van een vriend.

Het liedje gaat over zelfmoord (die vriend van me had ook zelfmoord gepleegd). In feite zijn het de nabestaanden die vragen aan degene die zelfmoord gepleegd heeft of alles nu beter is of als hij eerder teleurgesteld is met het resultaat van zijn zelfmoord. Ik vind het een krachtig liedje, het stemt je echt tot nadenken. Niet enkel over je eigen leven, over je eigen geluk, maar je vraagt je ook af of anderen gelukkig zijn, of anderen misschien aan zelfmoord denken en of jij misschien iets kan zeggen of doen om die gedachten te veranderen.

Bron: MikeyMinou. (15 september 2008). Marco Borsato - Dit was je leven (met songtekst). [Videobestand]. Geraadpleegd via https://www.youtube.com/watch?v=BJk2xdkKSjw

Mens en medemens: extra 1 "Every Day" van Rascal Flatts

De clip van "Every Day" van Rascal Flatts toont ons hoe we met onze medemensen kunnen omgaan. Ik wil zo met de mensen die ik tegenkom (voor de eerste keer of voor de 100 ste keer) omgaan. Hen redden van een bus die eraan komt, hen troosten wanneer er iets gebeurd is, hen beschermen tegen mensen die hen pijn doen,... Daar zou iedereen moeten naar streven: er voor anderen zijn i.p.v. oogkleppen te dragen en enkel met onszelf bezig te zijn. We moeten onze egoïstische manier van leven terug veranderen, ons terug richten op anderen. Het gaat er niet om om onszelf volledig weg te cijferen, het gaat erom om een evenwicht te vinden tussen 'ik', 'jij' en 'wij'. Ik praat hier dan wel in de wij-vorm, ik bedoel eigenlijk: we moeten allemaal voor de spiegel staan en kijken hoe we minder egoïstisch kunnen worden; IK moet voor de spiegel staan en kijken hoe IK minder egoïstisch kan worden.

Bron: rascalflattsofficial. (17 april 2008). "Every Day" - Rascal Flatts Official Music Video. [Videobestand]. Geraadpleegd via https://www.youtube.com/watch?v=YQyQst3iBB4&list=PL5ABBF9A4DCB8DFB6

Mens en samenleving: extra 4 "Samen delen" van Samson en Gert

Dit liedje is er nog eentje uit mijn kindertijd ('Samen delen' van Samson en Gert). Het is zeer toegankelijk voor kinderen. Het doet me nog steeds nadenken over het feit dat de wereld oneerlijk verdeeld is, dat overmatig verbruik aan de ene kant van de aarde er op hetzelfde moment is als een groot tekort aan de andere kant van de aarde. En het hoeft zelfs niet zo extreem te zijn: zelfs in mijn eigen omgeving is er al een enorm verschil tussen 'de rijken' en 'de armen'. Ik reken me tot geen van beiden, maar je zal me zeker niet horen klagen. Ik heb voldoende om te leven en daarnaast kan ik mij af en toe nog luxe permitteren (televisie, vakantie,...). Ik weet dat er mensen zijn met meer, maar ik besef ook dat er mensen zijn die het met veel minder moeten stellen. En ik denk zelfs dat ik met geen van beiden zo willen ruilen, want geld lijkt de oplossing op alle problemen, maar dat is het niet. Het is een oplossing voor veel problemen, maar het is ook de oorzaak van veel problemen. Want meestal gaat geld gepaard met het meer en meer willen van geld, waardoor je andere echt belangrijke zaken uit het oog verliest. 

Volgende uitspraak (die mijn ouders vaak gebruiken) omvat de kern van wat ik wil zeggen: "Geld maakt niet gelukkig, maar geen ook niet."

Bron lyrics: Jomaanro B.V. (onbekend). Songteksten.nl. Opgeroepen op mei 7, 2014 van http://www.songteksten.nl/songteksten/40013/samson---gert/samen-delen.htm

Bron muziek: samsonklassiekers. (1 augustus 2010). Samson en Gert Samen delen / tekst en muziek: Stef Bos. [Videobestand]. Geraadpleegd via https://www.youtube.com/watch?v=TT-h1cMo2Xw

Een goed liedje om kinderen te confronteren met armoede in de wereld.

Je kan je natuurlijk nu wel de vraag stellen hoe geloofwaardig het overkomt als een steenrijke vent als Gert Verhulst dit liedje nu nog zingt. Ik weet natuurlijk niet of hij goede doelen steunt of niet, of als hij enkel maar uit alles winst probeert te maken.

Mens en samenleving: extra 3 "The best is yet to come" van Novastar

Ik heb een tijdje geleden het liedje "The best is yet to come" van Novastar gehoord en daar zit 1 zinnetje in die ik wel van toepassing vind op onze huidige maatschappij. Dit is het zinnetje: "(Takes a lot of time to see) we need less to become more."

En dat is ook zo, door steeds meer en meer te willen, verliezen we als het ware onszelf. We weten op den duur niet meer wat ons echt gelukkig maakt. Daarom is het niet slecht om eens 'back-to-basic' te gaan, eens testen hoelang je zonder gsm, zonder pc, zonder alle luxe kan. Want ik geloof dat we die zaken meer gebruiken uit verveling dan dat we ze effectief nodig hebben om gelukkig te leven. Leg eens al je toestellen af en kijk eens om je heen. Misschien kan je eens een gezelschapsspel spelen (waar je anders zelfs al niet zou aan denken), of een wandeling maken, een goed boek lezen, gewoon genieten van de natuur, van de liefde van je kinderen, knutselen,... Er zijn zoveel mooie, leuke dingen te doen en te zien, maar we zien ze niet, omdat we oogkleppen aanhebben en enkel bezig zijn met gsm, pc en televisie.

Bron lyrics: Jomaanro B.V. (onbekend). Songteksten.nl. Opgeroepen op mei 7, 2014 van http://www.songteksten.nl/songteksten/25033/novastar/the-best-is-yet-to-come.htm

Mens en samenleving: extra 2 "Imagine" van John Lennon

Het liedje "Imagine" van John Lennon is voor mij en voor vele mensen een inspiratie (geweest). Het laat ons nadenken over wat we echt belangrijk vinden. Het wijst ons op de problemen die we hebben: de oorlog rond religies, vechten om bezit of om ons land groter te maken, macht, we willen steeds maar meer en meer,... De vraag is: "Hebben we dit allemaal wel nodig om gelukkig te zijn?" Beeld je eens in dat er geen religies waren, geen grenzen aan onze landen, dat er geen honger was, dat we op zoek waren naar meer meer meer. Zou de wereld dan geen betere plaats zijn? Als we allemaal in vrede zouden leven met elkaar, verdraagzaam zouden zijn en respect hebben voor iedereen, zouden we dan niet gelukkiger zijn?

Voor mij is het antwoord 'ja'. Het is alleen spijtig dat dit een niet-realiseerbare droom is. Maar daardoor is het ook een uitdaging om naar die ultieme droom te streven, beginnend vanuit onszelf (waar het ook al vaak fout loopt).

Bron: Rasty Adem. (3 december 2011). John Lennon - Imagine - Lyrics. [Videobestand]. Geraadpleegd via https://www.youtube.com/watch?v=RwUGSYDKUxU

Ik probeer zo vaak mogelijk de lyrics en de muziek op dezelfde moment te bekijken, dan beleef je alles meer in zijn geheel (horen, zien).

Mens en natuur: extra 2 Quote van Helen Keller

I am only one, but still I am one. I cannot do everything, but still I can do something; and because I cannot do everything, I will not refuse to do something that I can do.

Helen Keller

Bron: BookRags Media Network. (onbekend). BrainyQuote. Opgeroepen op mei 7, 2014 van http://www.brainyquote.com/quotes/authors/h/helen_keller.html


Ik heb deze uitspraak gekozen, omdat veel mensen het excuus 'Ik alleen kan niks veranderen aan de wereld' gebruiken om niet natuurgericht te handelen. Deze uitspraak wil zeggen dat, ook al ben ik maar alleen, ik toch voor verandering kan zorgen. En dat we de dingen die we zelf kunnen veranderen, ook effectief moeten veranderen, net omdat we niet alles alleen en zelf kunnen veranderen. En iets doen is altijd beter dan niets doen.

Mens en samenleving: extra 1 "Same Love" van Macklemore & Ryan Lewis ft. Mary Lambert

Het liedje "Same Love" van Macklemore & Ryan Lewis ft. Mary Lambert stelt onze samenleving in vraag. Het laat ons zien dat nog niet iedereen op dezelfde (respectvolle) manier behandeld wordt. De zangers klagen vooral het feit aan dat holebi's in Amerika nog steeds niet mogen trouwen, dat holebi's in sommige landen (de meeste landen) nog steeds nageroepen worden op straat, dat 'homo' nog steeds een scheldwoord is (vaak  gebruikt om voetbalspelers uit te schelden),...

Dit is voor mij heel persoonlijk, gezien ik zelf holebi ben. Ik moet wel toegeven dat ik zelf nog maar weinig uitgescholden ben geweest (waarschijnlijk omdat we ons gedrag onbewust al aanpassen. Ik zou ook discreet zijn als ik hetero zou zijn). Maar eigenlijk zouden we ons niet moeten aanpassen en zouden we even 'intiem' op straat mogen lopen dan hetero's doen. Het ligt misschien ook aan het feit dat wij 2 vrouwen zijn, want ik denk nog altijd dat 2 vrouwen makkelijker geaccepteerd worden dan 2 mannen. En ik ben ook zeer blij dat ik in België geboren ben, waar we mogen trouwen, waar we mogen adopteren, waar we zelfs ons eigen kind kunnen herkennen bij de geboorte. Daarom ben ik ook verrast dat dit in een land als Amerika (die volgens onderzoek 'beter' ontwikkeld is dan België) nog niet mag en kan. 

Ik snap ook niet dat mensen daartegen kunnen zijn. Ok, ik snap dat ze er mensen zijn die er geen voorstander van zijn, maar op een vrije zondagnamiddag de straten van Parijs oplopen (met hun kinderen mee) om te protesteren tegen holebi-huwelijk en holebi-adoptie (omdat hetero's daar 'beter in zijn' of omdat kinderen zowel een vader als moeder nodig hebben), dat gaat er bij mij niet in. Wat ik doe als ouder op een vrije zondagnamiddag is tijd besteden aan mijn kinderen, met hen spelen, hen aandacht geven i.p.v. op straat te komen voor iets waar ik te weinig van af weet om over te oordelen. 

Stel dat de mensen met meer dan 1 partner willen trouwen, dan zou ik niet op straat komen om daartegen te protesteren. Als dit gebeurt met mensen die zelf kunnen beslissen, die bij hun volle verstand zijn, die er zelf voor kiezen en die dit op een respectvolle manier kunnen, wat heb ik daar dan tegenin te brengen? Als zij dit willen, dan doen ze dat maar, het stoort mij niet. Het is niet omdat ik het niet zou doen, dat ik het andere mensen verbied. Zo zou het ook moeten zijn met holebi-adoptie en het holebi-huwelijk. Als 2 mensen elkaar graag zien en hun leven samen willen delen, wie kan daar iets op tegen hebben?

Ik weet nog heel goed dat mijn broer vroeger van het standpunt was dat holebi's niet in staat zijn om kinderen op te voeden ('kinderen kunnen alleen goed opgevoed worden binnen het traditionele gezin'), dat wanneer zijn zoon homo zou zijn dat die niet meer binnen zou mogen, dat holebi's zelf kiezen om 'zo te zijn'. Ik heb de indruk dat hij zijn standpunten al wat bijgeschaafd heeft (gelukkig). Hopelijk volgt de rest van de wereld ook.

Het liedje is te vinden op You Tube.

Bron: MackleRyanLyrics. (5 november 2012). Macklemore - Same Love (Lyrics + Official Music Video). [Videobestand]. Geraadpleegd via https://www.youtube.com/watch?v=OQngzapK5dM

Mens en zingeving: extra 2 quote van Helen Keller

The most beautiful things in the world cannot be seen or even touched, they must be felt with the heart.

Helen Keller

Bron: BookRags Media Network. (onbekend). BrainyQuote. Opgeroepen op mei 7, 2014 van http://www.brainyquote.com/quotes/authors/h/helen_keller.html

Deze uitspraak had ik evengoed bij 'mens en medemens' kunnen plaatsen, want volgens mij gaat het om interactie tussen mensen. Maar voor mij is hetgeen we voelen (voor anderen) ook hetgene wat zin geeft aan mijn leven, daarom dat ik het bij 'mens en zingeving' geplaatst heb. Het gaat hier over liefde, over vriendschap, over respect. En dat is iets wat je niet kan bewijzen, dat is iets wat je moet ervaren, wat je moet voelen. Maar anderzijds kan je die zaken ook uiten door het te tonen, vb. knuffelen, troosten,... Het is wel zo dat je deze zaken moet voelen, want wanneer je liefde probeert te tonen zonder te voelen dan werkt het niet. En de meeste mensen voelen heel goed aan of een gevoel echt is of gefaket (zelfs kinderen; vooral kinderen).

Mens en lijden: extra 1 Quote van Helen Keller

Om ook het positieve van lijden proberen te zien, haal ik er een uitspraak van Helen Keller bij.

"We could never learn to be brave and patient,

 if there were only joy in the world."

Helen Keller

Bron: BookRags Media Network. (onbekend). BrainyQuote. Opgeroepen op mei 7, 2014 van http://www.brainyquote.com/quotes/authors/h/helen_keller.html

Voor mij betekent dit dat er lijden moet zijn, zodat we de vreugdevolle momenten niet als vanzelfsprekend zouden vinden en dat we dus een grotere betekenis kunnen geven aan deze vreugdevolle momenten. Ik ben al vaak mensen tegengekomen die veel meegemaakt hebben en ik moet toegeven dat de meesten onder hen het leven en de tegenslagen beter kunnen relativeren dan personen die 'nog niks ergs' meegemaakt hebben. Lijden hoeft dus niet steeds negatief te zijn (hoewel je daarvan meestal niet overtuigd ben tijdens de lijdensweg zelf). Je moet na het lijden kunnen opstaan en terug genieten van de vreugdevolle momenten, dat is de kunst om te leven, om te overleven, hoe hard dit ook lijkt.